Dit is zonder twijfel een van de mooiste fietsroutes in Zeeuws‑Vlaanderen. Dat is te danken aan het sfeervolle Sluis en de voormalige kreek Het Zwin, waaraan het stadje ooit zijn welvaart ontleende. Ook het schitterende fietspad tussen Cadzand en Breskens en het intrigerende verhaal van de Verdronken Zwarte Polder maken deze route bijzonder.
In het achterland fiets je over gezellige dijkjes en door bourgondische dorpjes waar de tijd soms lijkt stil te staan. Een afwisselende tocht die je het echte Zeeuws‑Vlaanderen laat beleven.
Bekijk de route op de kaart
De kaart is klikbaar: zoom in, bekijk hem fullscreen en klik op een marker voor de highlights. Gebruik de rode knop rechtsboven om de route te downloaden.
Enkele hoogtepunten

Groede
Een charmant, bourgondisch dorpje waar de tijd lijkt te vertragen en de sfeer altijd gemoedelijk is.

Het Zwin
Een uniek grensoverschrijdend natuurgebied waar zee, slikken en schorren het oude landschap van de vaargeul zichtbaar houden.

Vuurtoren Breskens
De enige gietijzeren vuurtoren van Nederland, herkenbaar aan zijn zwart‑witte strepen en nog altijd een prachtig baken aan zee.
Alle highlights met foto en info

Een alleraardigst bourgondisch dorpje.

Gebouwd in 1874 als koren‑ en pelmolen. Na zware stormschade in 1968 kwam de molen stil te staan; in 1981 werd hij voor het laatst gerestaureerd.

Het is bijna niet voor te stellen dat dit stadje, zo ver landinwaarts, zijn voorname uiterlijk te danken heeft aan de zeevaart. Toch was dat zo, dankzij Het Zwin, een brede, ondiepe vaargeul die vanaf zee diep het land in liep. Scheepjes met weinig diepgang konden zo Sluis bereiken.
Door verzanding verdween die functie, maar in het landschap is de oude loop van het Zwin nog steeds zichtbaar. De herstelde Zwinopening in de duinen vormt nu een prachtig, omdijkt natuurgebied.

Slingerende dijkjes met vrolijke witte dijkhuisjes en rode pannendaken — typisch Zeeuws‑Vlaams.

Zie punt 3.

Een sfeervolle badplaats met brede stranden en een ontspannen kustsfeer.

Begin 17e eeuw ontstond de Zwarte Polder door bedijking. Een vloed in 1802 maakte er de Verdronken Zwarte Polder van. Eb en vloed trokken geulen door de voormalige akkers en zetten klei en slib af.
De intact gebleven dijkdelen veranderden aan zeezijde in duinen. Later werd een deel opnieuw bedijkt: de Herdijkte Zwarte Polder, nu een natuurgebied.

Aan zeezijde ligt een slufter, waar jarenlang zeewater in‑ en uitstroomde. Door zandafzetting verzoette het gebied, waarna de slufter recent is uitgediept. Het vrijgekomen zand is gebruikt om nieuwe duinen in de Herdijkte Zwarte Polder te vormen.

De enige nog bestaande gietijzeren vuurtoren van Nederland. Ooit geel, later rood‑wit, en uiteindelijk zwart‑wit geschilderd.
Door moderne radarsystemen werd het licht in 2011 gedoofd, maar in 2015 gelukkig weer ontstoken. Sindsdien schijnt hij weer als vanouds: één verduistering per tien seconden.
Vragen of opmerkingen?
Heb je een vraag of opmerking? Laat het me gerust weten. Via het contactformulier kun je eenvoudig je bericht achterlaten — ik reageer altijd zo snel mogelijk.
Henk van Blijderveen


